Selam ve dua ile Bu resime bakarak çocuğa acıdığınızı hissediyorum  bende bu resimi görünce zaman zaman hatırımda tutduğum anılar aklıma geliyor öncelikle içinde bulunduğumuz bir yaraya değinmek istiyorum onca nimetler içinde yüzüyoruz midemizi tıka basa doldurmamızdan olsa gerekki kendimizden daha muhtacları görecek hal kalmıyor hepimizin içinde bulunduğu bir hal varki sabah kahvaltılarımız öğle akşam yemeklerimiz önümüze gelince bakarızki bir değil birkaç yemekle karşılaşırız buna rağmen  nimetin onca bolluğuna rağmen sofradaki yemekleri kahfaltıyı beğenmeyip burun kıvırdığımız vakitler olur yazık bizler beğenmezken niceleri varki resimde olduğu gibi sorarım şimdi kim acınacak halde o acıyarak baktığımız canlar yarın bizlerden hak talep edecek tek bir nefesin hesabı varken oburca ve beğenmediğimiz nimetlerden  sormazlarmı sorarlar kardeşim hemde öyle bir sorarlarki haksızlığa uğratılmadan herkez ektiğini biçecek bundan yıllar önceydi köyden ozamanlar ilçeydi şehire çalışmak için geldim çırak olarak bir işyerinde çalışmaya başladım aradan 1yıl geçdi yanıma dayı oğlu geldi beraber kalıyoruz çırak olmamızdan dolayı haftalığımız oldukca küçük bir memlağ olması hasebiyle yeme içme ihtiyacımız köyden gelirdi işyerinden eve geldim yemeği kendimiz yapıyorduk baktım evde ekmek kalmamış elimi cebime atdım para yoktu dayımın oğlunu bekledim gelince sorduğumtekşey para varmı dedim cevap yoktu ne yapmalıydı düşündük ama komşudan isteyemedik bakkala yazıver diyemedik ben hadi yatakları yapda yatalım dedim ve yatdık ogün açkaldık ve ogünün hatırası öyle bir kazındıki gönlüme zaman zaman evde çokşeyin suyununun çektiğini söylerler ben derimki ekmek varmı varsa bizde herşey var kuruda olsa başımın üstünde gönlümün derinliklerinde yeri var hadi canlar ALLAH,ın helal kıldıklarından yiyelim içelim ama israf etmeyelim selametle